infolinia 801 80 80 80
www.archeton.pl



strona główna > poradnik inwestora > materiały budowlane > Beton komórkowy H H jako materiał przyjazny dla środowiska
H H

Beton komórkowy H H jako materiał
przyjazny dla środowiska

Branżowa prasa coraz częściej, dotyka zagadnień związanych z energooszczędnością, niskoenergetycznością, pasywnością, czy wreszcie „zero-energetycznością” budynków. Czy lansowanie trendów niskiego zapotrzebowania energetycznego budynków, to wszystko na co nas stać? Czy tylko tak, możemy zadbać o środowisko, w którym będą żyć nasze dzieci, wnuki, ale przez jakiś jeszcze czas my sami?

H H
Przekonanie inwestora, że wykonanie danego elementu budynku w technologii, która sprzyja zmniejszeniu zapotrzebowania budynku na energię, jest w miarę proste. Stosunkowo  łatwo bowiem przeliczyć, jak dany element wpływa na zapotrzebowanie energii. W każdym z nas z kolei, jest choć odrobina, tendencji do oszczędności, żeby nie nazwać tego niezbyt elegancko skąpstwa – która w racjonalności, jest jak najbardziej pozytywną cechą. Nałożenie tych dwóch faktów sprawia,  że coraz częściej decydujemy się na zwiększenie grubości izolacji termicznej, stosowanie rozwiązań detali, które ograniczają występowanie mostków termicznych.

Czy komfort życia da się sprowadzić tylko do stanu emocjonalnego inwestora, który zdaje sobie sprawę z faktu, iż jego sąsiad wydaje więcej na ogrzewanie? Spłaszczenie światowego problemu tylko to kwestii zużycia energii przez budynek, działa skutecznie na przeciętnego Kowalskiego.
H H
Podejście to zagadnień ochrony środowiska, w kontekście budownictwa, przez organizacje takie jak: UNESCO, FAO, Unię Europejską jest z pewnością dużo szersze. Odpowiedzią na współczesne wyzwania jest pojawienie się tzw. Budownictwa Zrównoważonego. Ocena oddziaływania, np. budowy domu, na środowisko zgodnie z założeniami budownictwa zrównoważonego, wykracza dużo dalej poza eksploatacyjne zużycie energii. Istnieją systemy certyfikujące budownictwo zrównoważone, np. LEED, BREEM, DGNB, inne. Wg kryteriów oceny tych systemów ocenia się nie tylko budynek, ale również poszczególne jego składowe. W tym: m.in. jak produkcja danego materiału, wpływa na zużycie zasobów naturalnych (surowców); czy do produkcji danego materiału zużywa się dużo energii; jakie jest wykorzystanie transportu; ile powstaje odpadów w czasie realizacji i jaka jest zdolność ich wykorzystania, itd.  Okazuje się więc, że poprzez budowę domu wpływamy również na zużycie energii w takich dziedzinach jak transport i przemysł.

Nasuwa się pytanie, jak sobie radzić w doborze materiałów w czasie budowy domu, by mój dom nie był tylko „ciepły”, ale również przez moje decyzje, nie wpływał niekorzystnie poprzez zmiany środowiska, na moje zdrowie?

Pozornie inwestor, który nie jest związany z budownictwem wydaje się być bezradny przy takowej ocenie. Czy na pewno? Spróbujmy, kierując się zwykłym racjonalizmem porównać, trzy główne rodzaje materiałów, powszechnie używane do wznoszenia ścian. Jest to pustak ceramiczny, cegła silikatowa i bloczek z autoklawizowanego betonu komórkowego.
H H
Pierwszym parametrem, który z pewnością opisuje materiał na pewno jest jego gęstość.

Co możemy z tego parametru wywnioskować? Jeżeli materiał ma większą gęstość to znaczy, że do jego produkcji zużyto więcej surowców i o tyle zubożyliśmy nasze zasoby. Ponadto jeżeli istnieje potrzeba zużycia większej ilości surowców, to znaczy, że do produkcji potrzeba więcej energii do ich wydobycia i przetworzenia. Zwiększa się również, zapotrzebowanie na transport: w czasie produkcji, przewozu z zakładu produkcyjnego do hurtowni, przeładunku w hurtowni, transportu z hurtowni na budowę oraz transporcie w obrębie budowy. Palety z  materiałem trzeba przecież przemieszczać, choćby poprzez podanie na strop.
H H
Z gęstością materiałów wiąże się ich współczynnik przewodzenia ciepła. Im materiał ma większą gęstość tym lepiej przewodzi ciepło. Jest to zjawisko niekorzystne. Dlatego stosowanie materiałów o niskiej gęstości, jak autoklawizowany beton komórkowy przyczynia się do zmniejszenia strat ciepła przez przegrody.
Jak to wpływa na grubość całej przegrody i grubość izolacji termicznej?

Załóżmy, że chcemy uzyskać przegrodę o współczynniku przenikania ciepła Uc = 0,15 W/m2∙K i materiał termoizolacji charakteryzuje się tym samym współczynnikiem przewodzenia ciepła λ=0,04 W/m∙K. Okazuje się, że przy rozwiązaniu zarówno z pustaka ceramicznego, jak i cegły silikatowej teoretyczna grubość muru musiałaby wynosić 50,2 cm. W przypadku betonu komórkowego PP4-0,50 zaledwie 44 cm, czyli ta przegroda byłaby o 6,2 cm cieńsza od pozostałych. Ponadto grubość izolacji termicznej w przypadku pustaków ceramicznych i cegły silikatowej musiałby być większa o odpowiednio 5,2 i 6,2 cm, w stosunku do rozwiązania z betonem komórkowym. Oznacza to również, że koszt przegrody z uwagi na izolację termiczną, będzie się zwiększał. Jeżeli potrzebujemy o 25% grubszą izolację to o tyle zwiększamy emisje CO2 i zużycie surowców potrzebnych do wykonania tej dodatkowej grubości izolacji.

Dla inwestorów, którzy dysponują działką z ograniczeniem powierzchni zabudowy, istnieje jeszcze jeden aspekt. Jeżeli budynek nie może przekraczać wymiarów, załóżmy 10 x 12m, to w przypadku realizacji ścian z pustaków ceramicznych lub silikatów, tracą na powierzchni użytkowej min. 2,7m2, z tytułu grubszych ścian w stosunku do wykonanych z betonu komórkowego.

Pustak ceramiczny Cegła silikatowa Beton komórkowy PP4-0,50
Szerokość elementu [cm] 25 24 24
Potrzebna grubość izolacji [cm] 25,2 26,2 20,0
Szerokość całej przegrody [cm] 50,2 50,2 44,0
Uc [W/m2∙K] 0,15 0,15 0,15

H H
Inny aspekt związany z samą technologią robót murarskich, to zużycie wody i energii przy wykonaniu zaprawy. Największe elementy przeznaczone do murowania ścian produkuje firma H H z betonu komórkowego. Ich zużycie na 1 metr kwadratowy ściany wynosi 6,4 szt. w przypadku cegieł silikatowych ilość ta wynosi od 15 do 17 szt., natomiast pustaków ceramicznych od 11 do nawet 23 szt. Konieczność łączenia większej ilości elementów, powoduje zwiększenie efektywnej powierzchni spoiny, a jeśli tak to i jej objętości. Ponadto jak podaje firma H H, bloczki PP4-0,50 z uwagi na bardzo wysoką dokładność wykonania w praktyce można realizować z grubością spoiny ok. 0,01cm. Czyli jest do 10 krotnie mniejsza grubość w stosunku do spoin na zaprawie tradycyjnej. Te drobne niuanse mogą wpływać, nawet na 15 krotne większe zużycie wody zarobowej, a pewnie 20 krotne zwiększenie ilości energii potrzebnej do wytworzenia na budowie zaprawy i dostarczenie jej na miejsce wmurowania. Chyba każdy, potrafi sobie również wyobrazić, jak duże muszą być straty ciepła w przypadku takich małych elementów, łączonych na zaprawę tradycyjną.

Jeżeli jeszcze rozważamy wybór materiału z którego wykonamy ściany, to warto wziąć pod uwagę zapisy zawarte choćby w Rozporządzeniu Ministra dotyczącego warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, które w §322 zobowiązuje do stosowania materiałów odpornych na zagrożenie biologiczne. Najlepszymi pod tym kątem rozwiązania, to cegły silikatowe i bloczki z betonu komórkowego. Wykorzystanie przy produkcji tych materiałów wapna, powoduje, iż materiały te mają całkowitą odporność występowanie w ich środowisku grzybów, pleśni, etc.

Budownictwo zrównoważone przywiązuje, dużą uwagę, do ilości odpadów powstających w trakcie budowy. Pod tym kątem niewątpliwie, najlepiej wypada beton komórkowy. Generalnie jest to materiał, który najłatwiej poddaje się przycinaniu, bruzdowaniu, itd. Powstaje więc najmniej odpadów. Jeżeli teraz powrócimy do gęstości analizowanych materiałów to dojdziemy do wniosku, że również masa utylizacji będzie dużo, dużo mniejsza. Przewrotnie można byłoby sformułować stwierdzenie, że kupujemy mniej betonu komórkowego, bo mniej go utylizujemy, w stosunku do innych materiałów.
Zamów projekt: tel. 12 295 05 77



ARCHETON Sp. z o.o. ul. Cystersów 9, 31-553 Kraków
www.archeton.plinfolinia 801 80 80 80e-mail: bok@archeton.pl

 Archeton - twitter Archeton - you tube Archeton - google+